Gekleurd

Gekleurd, Spraytan

Kortingen, goodiebags, verassingen, abonnementen, ik trapte er allemaal in. Maar waar ik vroeger een intense relatie had met Yves Rocher, die mij regelmatig verleidde tot bestellingen omdat ik er een verassing ter waarde van €29,95 bij zou ontvangen, heb ik mezelf nu behoorlijk onder controle. De schade blijft beperkt tot een abonnement op de dierentuin én op de bioscoop, onder het mom ‘investeer in ervaringen, en niet in spullen’.

Ok, en af en toe een Grouponnetje. 

Zo zag ik eruit toen ik 2 maanden op een camping in Zuid-Frankrijk had gewerkt. Ik was misschien net een dag terug in Nederland, maar toen ik na een avond stappen rond 03.45 een broodje shoarma soldaat maakte schreeuwde een onbekende kerel door de shoarma-tent: "Jeeezus, jij mag ook wel eens op vakantie!" #nietleuk
Zo zag ik eruit toen ik 2 maanden op een camping in Zuid-Frankrijk had gewerkt. Ik was misschien net een dag terug in Nederland. Toen ik na een avond stappen rond 03.45 een broodje shoarma soldaat maakte schreeuwde een onbekende kerel door de shoarma-tent: “Jeeezus, jij mag ook wel eens op vakantie!” #nietleuk

Zo zag ik een actie voor een Spraytan, maar €9,99. Ik krijg al m’n hele leven opmerkingen over mijn blanke huid, en dus was de keuze snel gemaakt, en binnen 5 seconden had ik geklikt en gekocht.

En vandaag was de dag. Ik werd wakker, met aan de ene kant het bewustzijn dat mijn ouders en zusje me voor gek zouden verklaren om hier geld aan uit te geven, en aan de andere kant de trauma’s van bloedhete zomers op de basisschool waarbij ik weigerde een korte broek aan te trekken en mislukte zelfbruin-avonturen. Wanneer ik in de zon kom word ik uiteindelijk rood, knalrood, en daarna vervel ik weer terug naar wit.

Daar ga ik dan.

 “Hoi, ik had een afspraak voor een Spraytan”

Verwarde blikken. Druk getik op het toetsenbord. Een lieve medewerkster vraagt me plaats te nemen en dus ga ik zitten. Het ruikt er een beetje muf. Mijn gezelschap bestaat uit een man en een vrouw, die angstig in een behandelstoel zitten met een bitje in en een blauwe lamp op hun gezicht. Blijkbaar kan je hier ook je tanden laten bleken. Meteen in de ontvangstruimte. Ik probeer er maar op te vertrouwen dat er voor mijn behandeling toch wel een aparte ruimte zal zijn… 

Zachtjes hoor ik gepraat van achter de balie, blijkbaar is er iets niet ok met het Groupon-reserverings-systeem, en hadden ze niet gerekend op een Spraytan vandaag. Kunnen zij ook niks aan doen, dus ik snap dat het vervelend is. Ik kom ineens tot de conclusie dat de muffe geur niet in de ruimte hangt, maar bij mij vandaan komt; het wordt afgeraden deodorant te dragen voor een Spraytan in verband met vlekken, en mijn lichaam geeft duidelijk aan dat ik me blijkbaar toch een beetje zorgen maak om de gestresste sfeer die er hangt.

Barbie:Jlo

Ik dwing mezelf Jennifer Lopez voor de geest te halen om me gerust te stellen, maar ik kom niet verder dan het beeld van Barbie van ‘Oh oh Cherso’.

De lieve medewerkster overhandigt me een vragenlijst en iets waar ik mijn handtekening moet zetten.Met een hartslag die inmiddels hoger is dan bij mijn gemiddelde hardlooprondje hoor ik weer de medewerkers op de achtergrond:

“Weet je het zeker?”

“Ja, 100%!”

“Ja maar echt?! Mompel mompel scheve lijn, mompel mompel vloeistof, dat zeg ik!”

“Mompel mompel, even instellen, A4tje…”

(Ik vraag me af. Vergelijken ze mijn huidskleur met de kleur van een A4tje om te zien hoe het allemaal op mijn huid uitpakt?!)

Aagje
Ik hoop op zo’n soort systeem.

Uiteindelijk komt de medewerkster weer naar me toe. Ze vraagt zachtjes en met een beetje een schuldbewust gezicht of het mogelijk is dat ik later vandaag terug kom. Dat aanbod neem ik met beide handen aan. En dus stap ik, zonder make-up en in m’n baggy outfit (hoorde ook bij de voorbereiding), weer in m’n auto. Ik vraag me ineens af met hoeveel mensen er straks bij het sprayfeestje aanwezig zullen zijn. Zou het een automatisch spray-ding zijn? Of sta ik zometeen gewoon in m’n blote niksie terwijl de lieve medewerkster en haar twee grote mannelijke collega’s om me heen rennen met een soort plantenspuit in hun hand?

Terwijl ik deze blog tik -in de wetenschap zometeen terug te moeten keren naar het hol van de leeuw- en niet meer weet of ik me verheug op het vervolg van dit avontuur, gaat de telefoon. De ‘Gun’ (wat dat ook moge voorstellen) is kapot, of ik misschien volgende week terug kan komen…

En daar eindigt het voor vandaag.

Liefs,

Anne

3 reacties

  1. En hoe liep het af, ben je nog gegaan? Btw, die vreemde man doelde vast op een vakantie samen met jou op curacao met een groot stuk mokka schuimtaart… hoe kom ik hier nu toch bij? En weer een situatie van naakt die je bewust zelf hebt uitgekozen…. mmmm An ik denk dat je een haat liefde verhouding hebt met blootgeven (stiekem wil je wel) ?

    1. Whaha ‘stiekem wil je het wel’, nee hoor!

      En uiteindelijk is m’n afspraak nog een keer verzet en daarna geannuleerd, blijkbaar was er iets mis met de spullen daar. Wel netjes het geld terug gekregen gelukkig ?

  2. Pingback: Mooi - Anneover...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *